Een kleinzoon probeert te begrijpen wat nooit werd uitgesproken.
Tegen de achtergrond van de donkerste schaduwen van de Eerste Wereldoorlog, de geweldsspiraal van de Tweede en de broze periodes van vrede, ontvouwt zich het verhaal dat de molenaar zijn leven lang in zichzelf vermaalde.
Thies Van Esser was een eenvoudige boerenzoon uit een Limburgs grensdorp. Hij wilde malen, zijn kinderen zien opgroeien, gewoon, simpel en rustig slapen. Hij verlangde naar het gewone leven van een buitengewone mens. Maar gewoon mens blijven wèrd het buitengewone.
Deze aangrijpende monoloog, geschreven en gebracht door Bart Geraets, laat zien hoe het familieverleden woekert in pijnlijke stilte. Tot het twee generaties later niet langer verzwegen kan worden.
